ἀπευχή

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀπευχή	αἱ	ἀπευχαί
γενική	τῆς	ἀπευχῆς	τῶν	ἀπευχῶν
δοτική	τῇ	ἀπευχῇ	ταῖς	ἀπευχαῖς
αιτιατική	τὴν	ἀπευχήν	τὰς	ἀπευχᾱ́ς
κλητική ὦ!		ἀπευχή		ἀπευχαί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀπευχᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		ἀπευχαῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ψυχή' όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀπευχή < ἀπό (ἀπ-) + αρχαία ελληνική εὐχή, ἀπεύχομαι • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό

ἀπευχή θηλυκό

• (ελληνιστική κοινή) απευχή

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη ἀπεύχομαι

Πηγές

• ἀπευχή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.