ἀταγία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀταγίᾱ	αἱ	ἀταγίαι
γενική	τῆς	ἀταγίᾱς	τῶν	ἀταγιῶν
δοτική	τῇ	ἀταγίᾳ	ταῖς	ἀταγίαις
αιτιατική	τὴν	ἀταγίᾱν	τὰς	ἀταγίᾱς
κλητική ὦ!		ἀταγίᾱ		ἀταγίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀταγίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀταγίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀταγία < ἀ- + ταγός + -ία

Ουσιαστικό

ἀταγία θηλυκό

1. (πολιτική) αταγία, έλλειψη ταγείας, έλλειψη ταγού

   ※  κ’ ἐν ταγ<ί>α<ι> κ’ ἐν ἀταγίαι (=ἀταγίᾳ). (Supplementum Epigraphicum Graecum, 25:647)

2. (πολιτική) το χρονικό διάστημα που μεσολαβούσε «έως την ανάδειξη των νέων ταγών, κατά το οποίο η δημόσια ζωή της πόλης λειτουργούσε ομαλά» χωρίς την εξουσία των προηγούμενων ταγών

Αντώνυμα

• ταγεία

Πηγές

• ἀταγία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.