ἄελλα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἄελλᾰ	αἱ	ἄελλαι
γενική	τῆς	ἀέλλης	τῶν	ἀελλῶν
δοτική	τῇ	ἀέλλῃ	ταῖς	ἀέλλαις
αιτιατική	τὴν	ἄελλᾰν	τὰς	ἀέλλᾱς
κλητική ὦ!		ἄελλᾰ		ἄελλαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀέλλᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀέλλαιν
1η κλίση, Κατηγορία 'θάλασσα' όπως «θάλασσα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄελλα < πιθανόν σχετίζεται με την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₂wḗh₁- / *h₂weh₁- → δείτε και τη λέξη ἄημι

Ουσιαστικό

ἄελλα, -ης θηλυκό

1. (άνεμος, μετεωρολογία) ανεμοθύελλα, ανεμοστρόβιλος
2. (κατ’ επέκταση) στροβιλισμός

Άλλες μορφές

• επικός τύπος : ἀέλλη
• αιολικός τύπος : αὔελλα

Πηγές

• ἄελλα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄελλα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.