ἰδιοσυστασία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἰδιοσυστασίᾱ	αἱ	ἰδιοσυστασίαι
γενική	τῆς	ἰδιοσυστασίᾱς	τῶν	ἰδιοσυστασιῶν
δοτική	τῇ	ἰδιοσυστασίᾳ	ταῖς	ἰδιοσυστασίαις
αιτιατική	τὴν	ἰδιοσυστασίᾱν	τὰς	ἰδιοσυστασίᾱς
κλητική ὦ!		ἰδιοσυστασίᾱ		ἰδιοσυστασίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἰδιοσυστασίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἰδιοσυστασίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἰδιοσυστασία < (ἴδιος) ἰδιο- + συστασία < αρχαία ελληνική σύστασις < συνίστημι < σύν + ἵστημι

Ουσιαστικό

ἰδιοσυστασία θηλυκό

• (ελληνιστική κοινή) η ιδιαίτερη σύσταση

Πηγές

• ἰδιοσυστασία - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἰδιοσυστασία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.