ἱπποτροφεῖον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἱπποτροφεῖον	τὰ	ἱπποτροφεῖᾰ
γενική	τοῦ	ἱπποτροφείου	τῶν	ἱπποτροφείων
δοτική	τῷ	ἱπποτροφείῳ	τοῖς	ἱπποτροφείοις
αιτιατική	τὸ	ἱπποτροφεῖον	τὰ	ἱπποτροφεῖᾰ
κλητική ὦ!		ἱπποτροφεῖον		ἱπποτροφεῖᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἱπποτροφείω
γεν-δοτ	τοῖν		ἱπποτροφείοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'τέκνον' όπως «στοιχεῖον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἱπποτροφεῖον < αρχαία ελληνική ἵππος, ἱππο- + -τροφεῖον (< τρέφω)

Ουσιαστικό

ἱπποτροφεῖον ουδέτερο

• (ελληνιστική κοινή) ιπποτροφείο

Άλλες μορφές

• ἱπποτρόφιον

Συνώνυμα

• ἱπποφόρβιον

Πηγές

• ἱπποτροφεῖον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.