κυνηγός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	κυνηγός	κυνηγοί
γενική	κυνηγού	κυνηγών
αιτιατική	κυνηγό	κυνηγούς
κλητική	κυνηγέ	κυνηγοί

Ετυμολογία

κυνηγός < αρχαία ελληνική κύων (σκύλος) γενική κυνός + άγω

Ουσιαστικό

κυνηγός αρσενικό

1. αυτός που ασχολείται με το κυνήγι, ο θηρευτής (η λέξη οφείλει το σχηματισμό της στο ότι το κυνήγι συνήθως γίνεται με σκύλους)
2. ο επιθετικός παίκτης στο ποδόσφαιρο

Συγγενικές λέξεις

• κυνηγάρης
• κυνηγετικός
• κυνήγημα
• κυνηγητό
• κυνήγι
• κυνηγώ
• κυνηγόσκυλο

Μεταφράσεις

    κυνηγός

αγγλικά : hunter  (en) γαλλικά : chasseur  (fr)