σχολαστικός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός
ονομαστική	σχολαστικός	σχολαστική	σχολαστικό
γενική	σχολαστικού	σχολαστικής	σχολαστικού
αιτιατική	σχολαστικό	σχολαστική	σχολαστικό
κλητική	σχολαστικέ	σχολαστική	σχολαστικό
πτώση	πληθυντικός
ονομαστική	σχολαστικοί	σχολαστικές	σχολαστικά
γενική	σχολαστικών	σχολαστικών	σχολαστικών
αιτιατική	σχολαστικούς	σχολαστικές	σχολαστικά
κλητική	σχολαστικοί	σχολαστικές	σχολαστικά

Ετυμολογία

σχολαστικός < σχολάζω

Προφορά

ΔΦΑ : /sxɔ.la.sti.ˈkɔs/ αρσενικό

ΔΦΑ : /sxɔ.la.sti.ˈci/ θηλυκό

ΔΦΑ : /sxɔ.la.sti.ˈkɔ/ ουδέτερο

Επίθετο

σχολαστικός, -ή, -ό

1. που έχει σχέση με το θεολογικό και φιλοσοφικό τρόπο σκέψης του Μεσαίωνα, με τον οποίο επιδιωκόταν η θεμελίωση των χριστιανικών αντιλήψεων και δογμάτων στη φιλοσοφία και τη Λογική, κυρίως με βάση τις πλατωνικές, νεοπλατωνικές και αριστοτελικές αρχές
2. (μεταφορικά-μειωτικά) που χαρακτηρίζεται από υπερβολική προσήλωση στις τυπικές λεπτομέρειες, εις βάρος της ουσίας
3. που γίνεται με ιδιαίτερη προσοχή

Μεταφράσεις

    σχολαστικός

αγγλικά : rigorous  (en) γαλλικά : rigoureux  (fr) , scolastique  (fr)

Ουσιαστικό

σχολαστικός αρσενικό

• ο θεολόγος, ο μελετητής ή ο φιλόσοφος που υιοθετεί τον παραπάνω τρόπο σκέψης