Τραχίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	Τραχίς	αἱ	Τραχῖνες
γενική	τῆς	Τραχῖνος	τῶν	Τραχίνων
δοτική	τῇ	Τραχῖνῐ	ταῖς	Τραχῖσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	Τραχῖνᾰ	τὰς	Τραχῖνᾰς
κλητική ὦ!		Τραχίς		Τραχῖνες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Τραχῖνε
γεν-δοτ	τοῖν		Τραχίνοιν
Το δίχρονο φωνήεν του θέματος σε -ῑν είναι μακρό.
3η κλίση, Κατηγορία 'δελφίς' όπως «δελφίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Τραχίς < τραχύς

Κύριο όνομα

Τραχίς θηλυκό

• πόλη της Θεσσαλίας

Άλλες μορφές

• Τρηχίς (ιωνική)

Συγγενικά

• Τραχίνιος

Πηγές

• Τραχίς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• Τραχίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.