αὔξη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	αὔξη	αἱ	αὖξαι
γενική	τῆς	αὔξης	τῶν	αὐξῶν
δοτική	τῇ	αὔξῃ	ταῖς	αὔξαις
αιτιατική	τὴν	αὔξην	τὰς	αὔξᾱς
κλητική ὦ!		αὔξη		αὖξαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		αὔξᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		αὔξαιν
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'γνώμη' όπως «γνώμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

αὔξη < αὔξω (αὐξάνω)

Ουσιαστικό

αὔξη, -ης θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• η ανάπτυξη, το μεγάλωμα

  → χρειάζεται παράθεμα με πληθυντικό

  άλλες μορφές: αὖξις, αὔξησις

Συγγενικά

• αὔξων
• αὔξησις
• αὐξητικός
• Αὐξώ (μία από τις Χάριτες ή τις Ώρες)

→ και δείτε τη λέξη αὔξω

Πηγές

• αὔξη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• αὔξη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.