γενάρχης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	γενάρχης	οι	γενάρχες
γενική	του	γενάρχη	των	γεναρχών
αιτιατική	τον	γενάρχη	τους	γενάρχες
κλητική		γενάρχη		γενάρχες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γενάρχης < (ελληνιστική κοινή) < γένος + -άρχης (< ἄρχω)

Ουσιαστικό

γενάρχης αρσενικό

• ο πρώτος ονομαστός πρόγονος οικογένειας, έθνους ή γένους

  ※  Γενεαλογική καταγωγή, όπου η φάρα χαρακτηρίζεται από το όνομα του γενάρχη. Π.χ. Νταλιπέ (Νταλιπαίοι), Αριφέ (Αριφαίοι) κοκ (Καλογιάννης Ιωάννης, Πτυχιακή Εργασία Οι Τσιγγάνοι Στην Ελλάδα. Ο Ρόλος Της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Στις Διαδικασίες Ενσωμάτωσης Και Ένταξής Τους Στην Ελληνική Κοινωνία. Περίπτωση Μελέτης Δήμου Ερέτριας, ΤΕΙ Καλαμάτας Σχολή Διοίκησης Και Οικονομίας, Καλαμάτα, 2002 )

Μεταφράσεις

    γενάρχης

γαλλικά : ancêtre (fr), fondateur (fr)