εδώλιο
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]| ↓ πτώσεις | ενικός | πληθυντικός | ||
|---|---|---|---|---|
| ονομαστική | το | εδώλιο | τα | εδώλια |
| γενική | του | εδωλίου & εδώλιου |
των | εδωλίων |
| αιτιατική | το | εδώλιο | τα | εδώλια |
| κλητική | εδώλιο | εδώλια | ||
| Κατηγορία όπως «πρόσωπο» - Παράρτημα:Ουσιαστικά | ||||
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
- εδώλιο < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἑδώλιον (κάθισμα)
Προφορά
[επεξεργασία]
- ΔΦΑ : /eˈðo.li.o/
- τυπογραφικός συλλαβισμός : ε‐δώ‐λι‐ο
Ουσιαστικό
[επεξεργασία]
εδώλιο ουδέτερο
- το κάθισμα
- (ειδικότερα) το κάθισμα του κατηγορουμένου σε μια δίκη
Μεταφράσεις
[επεξεργασία]
Κατηγορίες:
- Ουσιαστικά που κλίνονται όπως το 'πρόσωπο' (νέα ελληνικά)
- Ουσιαστικά ουδέτερα (νέα ελληνικά)
- Λόγια διαχρονικά δάνεια από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Προέλευση λέξεων από τα αρχαία ελληνικά (νέα ελληνικά)
- Λήμματα με προφορά ΔΦΑ (νέα ελληνικά)
- Νέα ελληνικά
- Ουσιαστικά (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (νέα ελληνικά)
- Αντίστροφο λεξικό (ελληνικά)