κακοθελητής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κακοθελητής	οι	κακοθελητές
γενική	του	κακοθελητή	των	κακοθελητών
αιτιατική	τον	κακοθελητή	τους	κακοθελητές
κλητική		κακοθελητή		κακοθελητές
Κατηγορία όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κακοθελητής < κακο- + ελληνιστική κοινή θελητής

Ουσιαστικό

κακοθελητής αρσενικό (θηλυκό: κακοθελήτρα)

• αυτός που θέλει το κακό κάποιου, που το επιδιώκει ή το εύχεται

Άλλες μορφές

• κακοθέλητος
• κακόθελος

Συνώνυμα

• εθελόκακος
• κακεντρεχής
• φθονερός
• χαιρέκακος

Δείτε επίσης

• καλοθελητής

Μεταφράσεις

    κακοθελητής