καλύκιον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	καλύκιον	τὰ	καλύκιᾰ
γενική	τοῦ	καλυκίου	τῶν	καλυκίων
δοτική	τῷ	καλυκίῳ	τοῖς	καλυκίοις
αιτιατική	τὸ	καλύκιον	τὰ	καλύκιᾰ
κλητική ὦ!		καλύκιον		καλύκιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		καλυκίω
γεν-δοτ	τοῖν		καλυκίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

καλύκιον < αρχαία ελληνική κάλυξ + υποκοριστικό επίθημα -ιον

Ουσιαστικό

καλύκιον ουδέτερο

• (ελληνιστική κοινή) υποκοριστικό του κάλυξ

Πηγές

• Μοντανάρι (Montanari), Φράνκο (Franco) (2013). Σύγχρονο λεξικό της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Παπαδήμας. 
• καλύκιον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.