κατακράτησις

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	κατακράτησῐς	αἱ	κατακρατήσεις
γενική	τῆς	κατακρατήσεως	τῶν	κατακρατήσεων
δοτική	τῇ	κατακρατήσει	ταῖς	κατακρατήσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	κατακράτησῐν	τὰς	κατακρατήσεις
κλητική ὦ!		κατακράτησῐ		κατακρατήσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κατακρατήσει
γεν-δοτ	τοῖν		κατακρατησέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κατακράτησις (ελληνιστική κοινή) < αρχαία ελληνική κατακρατέω / κατακρατῶ, κατακρατη- + -σις (-ησις). Μορφολογικά αναλύεται σε κατα- + κράτησις

Ουσιαστικό

κατακράτησις, -εως θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• υπερίσχυση, καθυπόταξη

Συγγενικά

• κατακρατέω

→ και δείτε τις λέξεις κρατέω και κράτος

Πηγές

• κατακράτησις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.