κομψότης

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	κομψότης	αἱ	κομψότητες
γενική	τῆς	κομψότητος	τῶν	κομψοτήτων
δοτική	τῇ	κομψότητῐ	ταῖς	κομψότησῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	κομψότητᾰ	τὰς	κομψότητᾰς
κλητική ὦ!		κομψότης		κομψότητες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κομψότητε
γεν-δοτ	τοῖν		κομψοτήτοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'τάπης' όπως «τάπης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κομψότης < κομψό(ς) + -της

Ουσιαστικό

κομψότης, -ητος θηλυκό

• κομψότητα, φινέτσα

  ≈ συνώνυμα: κομψεία

Πηγές

• κομψότης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.