λύτης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	λύτης	οι	λύτες
γενική	του	λύτη	των	λυτών
αιτιατική	τον	λύτη	τους	λύτες
κλητική		λύτη		λύτες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λύτης < λύω + -της

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈli.tis/

Ουσιαστικό

λύτης αρσενικό (θηλυκό: λύτρια)

• αυτός που (μπορεί να) βρίσκει λύσεις, να λύνει

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη λύνω

Δείτε επίσης

• αρχαία ελληνική λυτήρ

Μεταφράσεις

    λύτης

αγγλικά : solver (en)