μήκυνση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	μήκυνση	οι	μηκύνσεις
γενική	της	μήκυνσης*	των	μηκύνσεων
αιτιατική	τη	μήκυνση	τις	μηκύνσεις
κλητική		μήκυνση		μηκύνσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, μηκύνσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μήκυνση < ελληνιστική κοινή μήκυνσις < αρχαία ελληνική μηκύνω < μῆκος

Ουσιαστικό

μήκυνση θηλυκό

• η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του μηκύνω

Άλλες μορφές

• επιμήκυνση

Μεταφράσεις

    μήκυνση

→ δείτε τη λέξη επιμήκυνση