παλλικάριον

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	παλλικάριον	τὰ	παλλικάριᾰ
γενική	τοῦ	παλλικαρίου	τῶν	παλλικαρίων
δοτική	τῷ	παλλικαρίῳ	τοῖς	παλλικαρίοις
αιτιατική	τὸ	παλλικάριον	τὰ	παλλικάριᾰ
κλητική ὦ!		παλλικάριον		παλλικάριᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		παλλικαρίω
γεν-δοτ	τοῖν		παλλικαρίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

παλλικάριον < πάλληξ, παλληκ- + υποκοριστικό επίθημα -άριον με απλοποίηση γραφής παλλικ-. Τα λεξικά σχολιάζουν για το παλληκ- συνδέοντας με το παλλήκιον, παλλάκιον < πάλληξ

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇒ μεσαιωνικά ελληνικά: παλλικάριν για θέμα παλληκ- → δείτε τη λέξη παλληκάριον

Ουσιαστικό

παλλικάριον ουδέτερο

• (ελληνιστική κοινή) υποκοριστικό του πάλληξ