πυρπολιστής

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	πυρπολιστής	οἱ	πυρπολισταί
γενική	τοῦ	πυρπολιστοῦ	τῶν	πυρπολιστῶν
δοτική	τῷ	πυρπολιστῇ	τοῖς	πυρπολισταῖς
αιτιατική	τὸν	πυρπολιστήν	τοὺς	πυρπολιστάς
κλητική ὦ!		πυρπολιστά		πυρπολισταί
1η κλίση, Κατηγορία 'ποιητής' όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πυρπολιστής < πυρπολέω

Προφορά

ΔΦΑ : /piɾ.po.liˈstis/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πυρ‐πο‐λι‐στής

Ουσιαστικό

πυρπολιστής αρσενικό

• (καθαρεύουσα) ο πυρπολητής

  ※  Ἀνεγνώσθη ἔπειτα πρότασις τῶν πληρεξουσίων τῶν ἐποίκων Ψαῤῥιανῶν τοῦ νὰ δοθῇ ἀριστεῖον ἀργυροῦν εἰς τοὺς ἀριστεύσαντας κατὰ τὸν ὑπὲρ ἀνεξαρτησίας ἀγῶνα πυρπολιστὰς μ’ ἐπιγραφὴν «πυρπολιστὴς τοῦ ἀγῶνος».

  Πρακτικά της εν Αθήναις της Τρίτης Σεπτεμβρίου Εθνικής των Ελλήνων Συνελεύσειως, Εν Αθήναις: Εκ του Βασιλικού Τυπογραφείου, 1844. σελ. 552

  ※  ὁ ἀνδρεῖος πυρπολιστὴς Νικόδημος κατέκαυσε μίαν κορβέταν μὲ τὰ δύο πυρπολικὰ τοῦ Βώκου καὶ Καλογιάννη, ἒν βρίκιον ἔπεσε ταὐτοχρόνως εἰς τὴν ξηρὰν εἰς τὸν κόλπον τῆς Καλλονῆς, ὁμοίως καὶ 13 βρίκια μὲ ὄλεθρον δύο χιλιάδων ναυτῶν.

  Κ. Μαργαρίτης, Σύντομα τινά Απομνημονεύματα της ιστορίας της Αναγενηθείσης Ελλάδος από του 1821-1833., Αθήνησι: Τύποις Κωνσταντίνου Αντωνιάδου, 1853. σελ. 91

  ※  Μετὰ δέκα δὲ λεπτὰ ἀφοῦ ἐφλογίσθη διεσκορπίσθη, καὶ οἱ ἐμπλέοντες 800 ἐν οἷς 150 πυροβολισταὶ ἀπωλέσθησαν ὅλοι· ἁπωλέσθησαν καὶ τρεῖς πυρπολισταὶ, καὶ ἐπληγώθησαν τέσσαρες.

  Ν. Κοτζιάς, Επανόρθωσις των εν τη Σ. Τρικούπη ιστορία περί των Ψαριανών πραγμάτων ιστορουμένων, Αθήνησιν: Εκ του τυπογραφείου Κ. Παντελή, 1857. σελ. 88