συναγρίς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	συναγρῐδ-
ονομαστική	ἡ	συναγρίς	αἱ	συναγρίδες
γενική	τῆς	συναγρίδος	τῶν	συναγρίδων
δοτική	τῇ	συναγρίδῐ	ταῖς	συναγρίσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	συναγρίδᾰ	τὰς	συναγρίδᾰς
κλητική ὦ!		συναγρίς*		συναγρίδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		συναγρίδε
γεν-δοτ	τοῖν		συναγρίδοιν
Με βραχύ γιώτα στο θέμα -ίς -ίδος. * Κατά τη Γραμματική του Smyth, η κλητική ενικού χωρίς το -ς
3η κλίση, Κατηγορία 'πατρίς' όπως «πατρίς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

συναγρίς < συν- + ἀγρίς < ἄγρα

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇒ μεσαιωνικά ελληνικά: συναγρίδα ⇒ νέα ελληνικά: συναγρίδα

Ουσιαστικό

συναγρίς, -ίδος θηλυκό

• (ψάρι) είδος ψαριού

Συγγενικά

• συναγρεύω

→ και δείτε τις λέξεις σύν και ἄγρα

Πηγές

• συναγρίς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.