τσάκα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	τσάκα	οι	τσάκες
γενική	της	τσάκας		—
αιτιατική	την	τσάκα	τις	τσάκες
κλητική		τσάκα		τσάκες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

1,2.τσάκα < τσακώνω + -α (αναδρομικός σχηματισμός)

3. τσάκα < ιταλική giacca < παλαιά γαλλικά jaque

4. τσάκα < τσακίζω

Ουσιαστικό

τσάκα θηλυκό

1. παγίδα, δόκανο
2. (χαρτοπαίγνια) το κόψιμο της χαρτωσιάς με ατού, όταν κάποιος δεν έχει φύλλο ίδιου χρώματος
3. (παρωχημένο) ζακέτα, επενδύτης

   Καὶ ὁ γαμβρός, ὁ νοικοκύρης, μὲ τὸ πανωβράκι του τὸ τσόχινον, μὲ τὸ φέσι του τὸ στιλπνόν, μὲ τὴν τσάκαν του τὴν βελουδένιαν, μὲ τὸ ζωνάρι του τὸ μεταξωτόν, θὰ τρέξῃ ἀπ᾽ ὀπίσω του, καὶ θὰ γυρεύῃ νὰ τοὺς χωρίσῃ… (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Έρως Ήρως)

   άλλες μορφές: τζάκα

   Συγγενικά : ζακέτα, τζάκετ

4. (λαϊκότροπο) τσάκιση

Μεταφράσεις

    τσάκα