χρονολόγηση

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	χρονολόγηση	οι	χρονολογήσεις
γενική	της	χρονολόγησης*	των	χρονολογήσεων
αιτιατική	τη	χρονολόγηση	τις	χρονολογήσεις
κλητική		χρονολόγηση		χρονολογήσεις
* παλιότερος λόγιος τύπος, χρονολογήσεως
Κατηγορία όπως «δύναμη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

χρονολόγηση < χρονολογώ + (η)-ση (< -σις)

Προφορά

ΔΦΑ : /xɾo.noˈlo.ʝi.si/

Ουσιαστικό

χρονολόγηση θηλυκό

• η ενέργεια του χρονολογώ, ο προσδιορισμός του χρόνου κατά τον οποίο κατασκευάστηκε ένα αντικείμενο ή συνέβη ένα γεγονός

    η χρονολόγηση των αρχαιολογικών ευρημάτων έγινε με τη μέθοδο του C₁₄

  ※  οι πολύ σκούροι προπλασμοί στα πρόσωπα, η χαλαρή πτυχολογία, η αραιή χρυσοκονδυλιά στο ρόδινο ιμάτιο του Χριστού και το άτεχνο στικτό φυτικό κόσμημα στους φωτοστεφάνους οδηγούν στη χρονολόγηση της εικόνας στα τέλη του 16ου ή τις αρχές του 17ου αι. (Αρχαιολογικον δελτιον, τόμος 46, μέρος 2, 1996, σελ. 537)

Συγγενικά

• μεταχρονολόγηση
• προχρονολόγηση
• χρονολόγησις
• χρονολογώ
• → δείτε τη λέξη χρονολογία
• και → δείτε τα συγγενικά στη λέξη χρόνος

Μεταφράσεις

    χρονολόγηση

αγγλικά : dating (en) γαλλικά : datation (fr)