ἑσπέρα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἑσπέρᾱ	αἱ	ἑσπέραι
γενική	τῆς	ἑσπέρᾱς	τῶν	ἑσπερῶν
δοτική	τῇ	ἑσπέρᾳ	ταῖς	ἑσπέραις
αιτιατική	τὴν	ἑσπέρᾱν	τὰς	ἑσπέρᾱς
κλητική ὦ!		ἑσπέρᾱ		ἑσπέραι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἑσπέρᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἑσπέραιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'φαρέτρα' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἑσπέρα < έλλειψη της φράσης «ἑσπέρᾱ ὥρᾱ» (χρονικό διάστημα κατά το βράδυ) < θηλυκό του ἕσπερος < πρωτοελληνική *ϝέσπερος < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *wekʷsperos

Ουσιαστικό

ἑσπέρα θηλυκό

1. εσπέρα
2. βράδυ
3. δύση
4. (μεταφορικά) το τελευταίο μέρος της ζωής
5. εσπερία, χώρες της Δύσης

Απόγονοι

ἑσπέρα (αρχαία ελληνικά)

• ⇒ νέα ελληνικά: εσπέρα, εσπέρας

Πηγές

• ἑσπέρα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἑσπέρα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.