ἱπποσύνη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἱπποσύνη	αἱ	ἱπποσύναι
γενική	τῆς	ἱπποσύνης	τῶν	ἱπποσυνῶν
δοτική	τῇ	ἱπποσύνῃ	ταῖς	ἱπποσύναις
αιτιατική	τὴν	ἱπποσύνην	τὰς	ἱπποσύνᾱς
κλητική ὦ!		ἱπποσύνη		ἱπποσύναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἱπποσύνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἱπποσύναιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἱπποσύνη < (ἵππος) ἱππο- + -σύνη

Ουσιαστικό

ἱπποσύνη (ῠ) θηλυκό

1. ιππική τέχνη (ιδίως η γνώση οδήγησης στρατιωτικών αλόγων)
2. (κατ’ επέκταση) το ιππικό

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη ἵππος

Πηγές

• ἱπποσύνη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἱπποσύνη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.