kolo

Εσπεράντο (eo)

Ετυμολογία

kolo < kol + -o

Ουσιαστικό

kolo ^(eo)

• λαιμός

Κροατικά (hr)

Ουσιαστικό

	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	kȍlo	kȍla
γενική	kȍla	kôlā
δοτική	kȍlu	kȍlima
αιτιατική	kȍlo	kȍla
κλητική	kȍlo	kȍla
τοπική	kȍlu	kȍlima
οργανική	kȍlom	kȍlima

kolo ^(hr)

• κύκλος

Μπαμπάρα (bm)

Ουσιαστικό

kolo

• το κόκαλο

Τσεχικά (cs)

Προφορά

^ⓘ 

Ουσιαστικό

kolo ^(cs) ουδέτερο

1. η ρόδα
2. το ποδήλατο
3. ο γύρος (ολοκληρωμένη φάση μιας διαδικασίας)

Φινλανδικά (fi)

Ουσιαστικό

kolo ^(fi)

• τρύπα