ματαιόδοξος

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ματαιόδοξος < μάταιος + δόξα

Επίθετο

ματαιόδοξος -η -ο

1. (για πρόσωπα) που νοιάζεται να αποκτήσει και να επιδείξει πράγματα μάταια, που έχουν εξωτερική λάμψη αλλά είναι στην πραγματικότητα ασήμαντα
2. (για στάσεις και ενέργειες) που χαρακτηρίζεται από την επιδίωξη μάταιων πραγμάτων

Συνώνυμα

• κενόδοξος

Συγγενικές λέξεις

• ματαιοδοξία

Μεταφράσεις

    ματαιόδοξος

αγγλικά : conceited  (en) γαλλικά : vaniteux  (fr) εβραϊκά : יהיר  (he)