αλαλαγμός

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el)[επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο αλαλαγμός οι αλαλαγμοί
      γενική του αλαλαγμού των αλαλαγμών
    αιτιατική τον αλαλαγμό τους αλαλαγμούς
     κλητική αλαλαγμέ αλαλαγμοί
Κατηγορία όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

αλαλαγμός < αρχαία ελληνική ἀλαλαγμός

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /a.la.laɣˈmos/
τυπογραφικός συλλαβισμός: α‐λα‐λαγ‐μός

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

αλαλαγμός αρσενικό

  1. αλαλαχή με επαναληπτική τεχνική της γλώσσας (σπανίως και με την βοήθεια των χεριών), κραυγή φέρουσα έντονου συναισθήματος, όπως πολεμικής ορμής, ενθουσιασμού, χαράς, πένθους κτλ.
  2. (κατʼ επέκταση) δυνατός ήχος
    ※ Τί ἀλαλαγμός! τί βοή! τί σύγχυσις ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Ἑρμοῦ ὡς νὰ ἦτο συνεδρίασις ἑλλήνων βουλευτῶν μετ’ αὐταπαρνήσεως γρονθοκοπουμένων ὑπὲρ τοῦ ἔθνους. (Κωνσταντίνος Σκόκος, «Ο αλάνθαστος και αψευδής Καζαμίας του 1886», στο Γελοιογραφικόν Ημερολόγιον του Έτους 1886.)

Συγγενικές λέξεις[επεξεργασία]

Μεταφράσεις[επεξεργασία]