ευγλωττία

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	ευγλωττία	οι	ευγλωττίες
γενική	της	ευγλωττίας	των	ευγλωττιών
αιτιατική	την	ευγλωττία	τις	ευγλωττίες
κλητική		ευγλωττία		ευγλωττίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ευγλωττία < αρχαία ελληνική εὐγλωττία / εὐγλωσσία < εὖ + γλῶσσα / γλῶττα

Ουσιαστικό

ευγλωττία θηλυκό

• (λόγιο) το να μιλάει κάποιος ωραία, όμορφα, με ευκολία και κατά συνέπεια πειστικότητα

Συνώνυμα

• ευφράδεια

Συγγενικά

• εύγλωττος
• → δείτε τις λέξεις ευ και γλώσσα

Μεταφράσεις

    ευγλωττία

→ δείτε τη λέξη ευφράδεια