εὐνή

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	εὐνή	αἱ	εὐναί
γενική	τῆς	εὐνῆς	τῶν	εὐνῶν
δοτική	τῇ	εὐνῇ	ταῖς	εὐναῖς
αιτιατική	τὴν	εὐνήν	τὰς	εὐνᾱ́ς
κλητική ὦ!		εὐνή		εὐναί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		εὐνᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		εὐναῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ψυχή' όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

εὐνή θηλυκό

1. η κλίνη, το κρεβάτι
2. τα στρωσίδια του κρεβατιού
3. το συζυγικό κρεβάτι
4. ο τάφος (ως η τελευταία κλίνη)
5. (ναυτικός όρος) πέτρα που χρησιμοποιείται ως άγκυρα

Συνώνυμα

• κλίνη

Σύνθετα

• εὐναῖος
• εὐνάω
• εὐνατήριον
• εὖνις
• εὐνοῦχος
• ὅμευνος
• πάρευνος

Πηγές

• εὐνή - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• εὐνή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.