κολλύρα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	κολλῡρα
ονομαστική	ἡ	κολλύρᾱ	αἱ	κολλῦραι
γενική	τῆς	κολλύρᾱς	τῶν	κολλυρῶν
δοτική	τῇ	κολλύρᾳ	ταῖς	κολλύραις
αιτιατική	τὴν	κολλύρᾱν	τὰς	κολλύρᾱς
κλητική ὦ!		κολλύρᾱ		κολλῦραι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κολλύρᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		κολλύραιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι μακρό.
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'κολλύρα' όπως «χώρα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κολλύρα < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

κολλύρα, -ας θηλυκό

• (τρόφιμο, γαστρονομία) ψωμάκι με σχήμα κυκλικό ή φραντζόλας, μικρό κουλούρι που συνοδεύει το γεύμα συχνά με περίτεχνο σχήμα

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Εἰρήνη, στίχ. 123 (122-123)

  ἢν δ᾽ ἐγὼ εὖ πράξας ἔλθω πάλιν, ἕξετ᾽ ἐν ὥρᾳ | κολλύραν μεγάλην καὶ κόνδυλον ὄψον ἐπ᾽ αὐτῇ.

  Αλλ᾽ αν πετύχω και πίσω γυρίσω, θα τα ᾽χετε εντάξει, | και μια μεγάλη κουλούρα, μαζί και προσφάι μια σφαλιάρα.

  Μετάφραση (1967): Θρασύβουλος Σταύρου, Αθήνα: Τυποβιβλιοτεχνική @greek‑language.gr

Άλλες μορφές

• κόλλιξ
• κολλούρα

Συγγενικά

• κολλύριον: υποκοριστικό του κολλύρα

Δείτε επίσης

• κολλύριο
• κουλούρι

Πηγές

• κολλύρα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κολλύρα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.