κολτσής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	κολτσής	οι	κολτσήδες
γενική	του	κολτσή	των	κολτσήδων
αιτιατική	τον	κολτσή	τους	κολτσήδες
κλητική		κολτσή		κολτσήδες
Κατηγορία όπως «μπαλωματής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κολτσής < τουρκική kolçı < kol

Ουσιαστικό

κολτσής αρσενικό

• (παρωχημένο) (ιστορία) (Τουρκοκρατία) επικεφαλής στρατιωτικού αποσπάσματος, (κατ’ επέκταση) φύλακας, φρουρός

  ※  Ὁ καπιτάνος διῄρῃ τοὺς στρατιώτας του εἰς ἀπο­σπάσματα, ἔχοντα ἐπὶ κεφαλῆς ἕνα ἀξιωματικὸν ὀνομαζόμενον κολτσῆν, ἐκράτει δὲ μεθ’ ἑαυτοῦ ἓν ἄλλο ἀπόσπασμα, προσέχων πάντοτε ὥστε ἐν παραμικρᾷ προετοιμασίᾳ τῶν Τούρκων νὰ συγκεντρώνῃ περὶ ἑαυτὸν ὅλα τ’ ἀποσπάσματα. (Λάμπρος Κουτσονίκας, Γενικὴ ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως, Τύποις τοῦ «Εὐαγγελισμοῦ» Δ. Καρακατσάνη, ἐν Ἀθήναις 1864, τ. 2, σελ. ιαʹ)

Άλλες μορφές

• κολιτζής
• κολιτσής
• κολτζής

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη κόλι

Μεταφράσεις

    κολτσής