μηνύτωρ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	μηνύτωρ	οἱ	μηνύτορες
γενική	τοῦ	μηνύτορος	τῶν	μηνυτόρων
δοτική	τῷ	μηνύτορῐ	τοῖς	μηνύτορσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	μηνύτορᾰ	τοὺς	μηνύτορᾰς
κλητική ὦ!		μηνῦτορ		μηνύτορες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μηνύτορε
γεν-δοτ	τοῖν		μηνυτόροιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι μακρό.
3η κλίση, Κατηγορία 'κτήτωρ' όπως «κτήτωρ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

μηνύτωρ αρσενικό

• άλλη μορφή του μηνυτήρ

Πηγές

• μηνύτωρ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μηνύτωρ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.