τέϊον

Νέα ελληνικά (el)

καθαρεύουσα (κατά την αρχαία κλίση)
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	τέϊον	τὰ	τέϊα
γενική	τοῦ	τεΐου	τῶν	τεΐων
δοτική	τῷ	τεΐῳ	τοῖς	τεΐοις
αιτιατική	τὸ	τέϊον	τὰ	τέϊα
κλητική ὦ!		τέϊον		τέϊα
Συνήθως στον ενικό.
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

τέϊον < (λόγιο δάνειο) γαλλική thé → και δείτε τη λέξη τέιο

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈte.i.on/

τυπογραφικός συλλαβισμός : τέ‐ϊ‐ον (επιπλέον διαλυτικά στη γραφή της καθαρεύουσας)

Ουσιαστικό

τέϊον ουδέτερο στον ενικό

• (καθαρεύουσα) το τσάι

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη τέιο

Πηγές

• ⌘ Δημητράκος, Δημήτριος Β. (1964) Μέγα λεξικὸν ὅλης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης, 1930-1950. 2η έκδοση:1964. Αθήνα: Εκδόσεις: Δομή (15 τόμοι) & επανεκδόσεις, 1η έκδοση:1953 (9 τόμοι) Ελληνική Παιδεία.