υποτέλεια

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	υποτέλεια	οι	υποτέλειες
γενική	της	υποτέλειας	των	υποτελειών
αιτιατική	την	υποτέλεια	τις	υποτέλειες
κλητική		υποτέλεια		υποτέλειες
Κατηγορία όπως «θάλασσα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

υποτέλεια < (διαχρονικό δάνειο) καθαρεύουσα ὑποτέλεια < (μεταφραστικό δάνειο) γαλλική sujétion. Συγχρονικά αναλύεται σε υποτελ(ής) + -εια.

Προφορά

ΔΦΑ : /i.poˈte.li.a/

τυπογραφικός συλλαβισμός : υ‐πο‐τέ‐λει‐α

Ουσιαστικό

υποτέλεια θηλυκό

• το να είναι κάποιος υπό την εξουσία άλλου (για χώρα που δεν έχει πλήρη κυριαρχικά δικαιώματα κτλ.)

  → χρειάζεται παράθεμα

  ≈ συνώνυμα: υποδούλωση

  ≠ αντώνυμα: ανεξαρτησία, αυτεξουσιότητα, αυτοτέλεια

Μεταφράσεις

    υποτέλεια

γαλλικά : sujétion (fr) θηλυκό, servitude (fr) θηλυκό, dépendance (fr) θηλυκό, vassalisation (fr)