ἄντρον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἄντρον	τὰ	ἄντρᾰ
γενική	τοῦ	ἄντρου	τῶν	ἄντρων
δοτική	τῷ	ἄντρῳ	τοῖς	ἄντροις
αιτιατική	τὸ	ἄντρον	τὰ	ἄντρᾰ
κλητική ὦ!		ἄντρον		ἄντρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἄντρω
γεν-δοτ	τοῖν		ἄντροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'τέκνον' όπως «τέκνον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄντρον, ήδη ομηρικό στην Οδύσσεια < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἄντρον ουδέτερο

• άντρο, σπηλιά

Συνώνυμα

• σπέος
• σπήλαιον
• σπῆλυγξ

Πηγές

• ἄντρον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄντρον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.