Ἀμαστριανός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Ἀμαστριανός	οἱ	Ἀμαστριανοί
γενική	τοῦ	Ἀμαστριανοῦ	τῶν	Ἀμαστριανῶν
δοτική	τῷ	Ἀμαστριανῷ	τοῖς	Ἀμαστριανοῖς
αιτιατική	τὸν	Ἀμαστριανόν	τοὺς	Ἀμαστριανούς
κλητική ὦ!		Ἀμαστριανέ		Ἀμαστριανοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Ἀμαστριανώ
γεν-δοτ	τοῖν		Ἀμαστριανοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἀμαστριανός < Ἄμαστρι(ς) + -ανός

Ουσιαστικό

Ἀμαστριανός αρσενικό

• (πατριδωνυμικό) ο κάτοικος της Ἀμάστριδος

Πηγές

• Ἀμαστριανός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.