ἥρως

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ἡρω-
ονομαστική	ὁ	ἥρως	οἱ	ἥρωες
γενική	τοῦ	ἥρωος	τῶν	ἡρώων
δοτική	τῷ	ἥρωῐ	τοῖς	ἥρωσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἥρωᾰ	τοὺς	ἥρωᾰς
κλητική ὦ!		ἥρως		ἥρωες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἥρωε
γεν-δοτ	τοῖν		ἡρώοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ἥρως' όπως «ἥρως» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἥρως ήδη ομηρικό < Πιθανό δάνειο ή κατ' άλλη εκδοχή συνδέεται με την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *ser

Ουσιαστικό

ἥρως αρσενικό

• ήρωας

Παράγωγα

• ἀφηρωΐζω
• ἡρώασσα
• ἡρώειον
• ἡρωίαμβος
• ἡρωίζω
• ἡρωϊκός
• ἡρωίνη
• ἡρώιος
• ἡρωίς
• ἡρώϊσσα
• ἡρωϊσμός
• ἡρωϊστής
• ἡρωογονία
• ἡρωολογέω
• ἡρωολογία
• ἡρῷον
• ἡρωφόρος

Πηγές

• ἥρως - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἥρως - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.