ὠτακουστής

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ὠτακουστής	οἱ	ὠτακουσταί
γενική	τοῦ	ὠτακουστοῦ	τῶν	ὠτακουστῶν
δοτική	τῷ	ὠτακουστῇ	τοῖς	ὠτακουσταῖς
αιτιατική	τὸν	ὠτακουστήν	τοὺς	ὠτακουστᾱ́ς
κλητική ὦ!		ὠτακουστᾰ́		ὠτακουσταί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ὠτακουστᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		ὠτακουσταῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ποιητής' όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ὠτακουστής < (οὖς) ὠτ- + ἀκούω, ἀκουσ- + -τής (όπως και ἀκουστής)

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇘ νέα ελληνικά: ωτακουστής

Ουσιαστικό

ὠτακουστής αρσενικό

• άτομο που δούλευε για λογαριασμό τυράννων και κρυφάκουγε, σπιούνευε, κατασκόπευε

Συγγενικά

• ὠτακουστέω

→ και δείτε τις λέξεις οὖς και ἀκούω

Πηγές

• ὠτακουστής - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ὠτακουστής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.