άνεμος

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	άνεμος	άνεμοι
γενική	ανέμου	ανέμων
αιτιατική	άνεμο	ανέμους
κλητική	άνεμε	άνεμοι

Ετυμολογία

άνεμος < αρχαία ελληνική ἄνεμος

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈa.nɛ.mɔs/

Ουσιαστικό

άνεμος αρσενικό

1. κίνηση του ατμοσφαιρικού αέρα. Χαρακτηρίζεται από κάποια δύναμη και κάποια κατεύθυνση

   ο απηλιώτης (λεβάντες) είναι ανατολικός άνεμος, ενώ ο ζέφυρος (πουνέντες) δυτικός

2. (μεταφορικά) μία κίνηση, ένα ρεύμα από κάτι (συνήθως με ανανεωτικό χαρακτήρα)

   πνέει άνεμος αλλαγής στην πολιτική

Εκφράσεις

• όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες : όποιος προκαλεί αναταραχές, υφίσταται χειρότερες συνέπειες

Συγγενικές λέξεις

ανεμίζω ανεμική ανεμικό ανέμισμα

ανεμιστήρας ανεμιστήρι ανεμούρα ανεμούρι ανεμούριο

Σύνθετα

ανεμοβλογιά ανεμοβόρι ανεμόβροχο ανεμοβρόχι ανεμογάμης ανεμογενής ανεμογεννήτρια ανεμογγάστρι ανεμογκάστρι ανεμογράφος ανεμόδαρτος ανεμοδαρμένος ανεμοδείκτης ανεμοδείχτης ανεμοδέρνω

ανεμοδουλειά ανεμοδούρα ανεμοδούρι ανεμοδόχος ανεμόδρομος ανεμοζάλη ανεμοθύελλα ανεμοκάμηλο ανεμοκαύκαλος ανεμόκουνια ανεμοκυκλαπόδης ανεμολόγιο ανεμολόγος ανεμολογώ ανεμομάζεμα

ανεμομάζωμα ανεμομείκτης ανεμόμετρο ανεμομίκτης ανεμομιλιά ανεμομιλώ ανεμόμυλος ανεμοπλάνο ανεμόπληκτος ανεμοπόδαρος ανεμοπορία ανεμόπτερο ανεμοπύρωμα ανεμορούφουλας ανεμοσάλεμα

ανεμόσαρκος ανεμόσκαλα ανεμοστάτης ανεμοστρόβιλος ανεμόσυρμα ανεμοσυρμή ανεμοταραχή ανεμοτάραχτος ανεμότρατα ανεμόφαντος ανεμοφράχτης ανεμοχάφτης ανεμόχολο απάνεμος

Συνώνυμα

• αέρας

Δείτε επίσης

• άνεμος στη Βικιπαίδεια
  
  
• βοριάς και τραμουντάνα: βόρειος
• γραίγος: βορειοανατολικός
• λεβάντες και απηλιώτης: ανατολικός
• ευραπηλιώτης και σιροκολεβάντες: μεταξύ ανατολικού και νοτιοανατολικού
• σιρόκος: νοτιοανατολικός
• νοτιάς και όστρια: νότιος
• γαρμπής και λίβας: νοτιοδυτικός
• πουνέντες και ζέφυρος: δυτικός
• μαΐστρος και σκίρων: βορειοδυτικός
• μαϊστροτραμουντάνα: μεταξύ βόρειου και βορειοδυτικού

Μεταφράσεις

    άνεμος

αγγλικά : wind  (en) αγγλοσαξονικά : wind  (ang) αλβανικά : erë  (sq) , frymë  (sq) αρχαία εβραϊκά : רוחַ αρσενικό ή θηλυκό αφρικάανς : wind  (af) βουλγαρικά : вятър  (bg) ιρλανδικά γαελικά : gaoth  (ga) σκωτικά γαελικά : gaoth  (gd) γαλλικά : vent  (fr) γερμανικά : Wind  (de) δανικά : vind  (da) εβραϊκά : רוח  (he) (rúakh) εσπεράντο : vento  (eo) ζουλού : umoya  (zu) ιαπωνικά : 風  (ja) (kaze) ινδονησιακά : angin  (id) ισλανδικά : veður  (is) , vindur  (is) ισπανικά : viento  (es) ιταλικά : vento  (it) καταλανικά : vent  (ca) κινεζικά : 风  (zh) κορεατικά : 바람  (ko) (baram) κουρδικά : ba  (ku)

κροατικά : vjetar  (hr) λατινικά : anima  (la) , ventus  (la) μάγια του Γιουκατάν : iik’ μαλαισιακά : angin  (ms) νορβηγικά : vind  (no) ολλανδικά : wind  (nl) ουγγρικά : szél  (hu) παπιαμέντο : biento , bientu περσικά : باد  (fa) πολωνικά : wiatr  (pl) πορτογαλικά : vento  (pt) , sopro  (pt) ρουμανικά : vînt  (ro) ρωσικά : ветер  (ru) σράναν : winti σουηδικά : vind  (sv) σουαχίλι : upepo  (sw) τσεχικά : vítr  (cs) τουρκικά : rüzgar  (tr) φεροϊκά : vindur  (fo) φιλιππινέζικα : hángin  (tl) φινλανδικά : tuuli  (fi) φριζικά : wyn  (fy)