ρυθμός

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	ρυθμός	ρυθμοί
γενική	ρυθμού	ρυθμών
αιτιατική	ρυθμό	ρυθμούς
κλητική	ρυθμέ	ρυθμοί

Ετυμολογία

ρυθμός < αρχαία ελληνική ῥυθμός

Προφορά

ΔΦΑ : /ɾi.ˈθmɔs/

Ουσιαστικό

ρυθμός αρσενικό

1. η ταχύτητα με την οποία κάτι αυξομειώνεται ή με την οποία το ένα γεγονός μιας ακολουθίας διαδέχεται το άλλο

   ο ρυθμός της ζωής, ο ρυθμός των αλλαγών

2. (μουσική) το τέμπο ή το μέτρο· η ταχύτητα ενός κομματιού ή ο συγκεκριμένος τρόπος με τον οποίο οι νότες τονίζονται και σχηματίζουν μουσικές ενότητες ίσης διάρκειας

   σε ρυθμό 4/4, ζωηρός ρυθμός

3. (αρχιτεκτονική) μια τεχνοτροπία χαρακτηριστική μιας εποχής, ενός τόπου ή ενός λαού

   Δωρικός ρυθμός, Βυζαντινός ρυθμός

Συγγενικές λέξεις

• ρυθμικός
• ρυθμική
• ρυθμικά
• ρυθμίζω
• ρύθμιση
• ρυθμιστικός

Μεταφράσεις

    ρυθμός

αγγλικά : rhythm  (en) , rate  (en) , style  (en) γαλλικά : rythme  (fr)

γερμανικά : Rhythmus  (de) εσπεράντο : ritmo  (eo)