χρώμα

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	χρώμα	χρώματα
γενική	χρώματος	χρωμάτων
αιτιατική	χρώμα	χρώματα
κλητική	χρώμα	χρώματα

Ετυμολογία

χρώμα < αρχαία ελληνική χρῶμα

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈxɾɔ.ma/

Ουσιαστικό

χρώμα ουδέτερο

1. ένα φυσικό χαρακτηριστικό που αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο μήκος κύματος του ορατού φάσματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας (φωτός)
2. μια συγκεκριμένη σύνθεση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων μέσα στο ορατό φάσμα, που γίνεται αντιληπτή ως ομάδα
3. ένα φυσικό χαρακτηριστικό των υλικών σωμάτων που εξαρτάται από το ποια μήκη κύματος ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας αντανακλώνται στην επιφάνειά τους
4. απόχρωση, σε αντίθεση με τα αχρωματικά χρώματα (μαύρο, άσπρο και τα γκρίζα)
5. ο τόνος του ανθρωπίνου δέρματος, ειδικά σαν φυλετική ή εθνική ένδειξη
6. η βαφή, η μπογιά, η χρωστική ουσία
7. (μεταφορικά) ενδιαφέρον, ειδικά σε μια ειδική περιοχή

Συγγενικές λέξεις

• χρωματίζω
• χρωματικός
• χρωματικότητα
• χρωμάτισμα
• χρωματισμός
• χρωματιστός
• χρωμάτωση
• χρωμικός
• χρώμιο
• χρωμοφάν

Σύνθετα

χρωματογόνος χρωματοποιείο χρωματοποιία χρωματοποιός χρωματοπωλείο χρωματοπώλης χρωματοσκοπία χρωματοσκόπιο χρωματόσωμα χρωματουργείο χρωματουργία χρωματουργός χρωματοφόρος

χρωμόσωμα χρωμοφόρος χρωμιούχος χρωμογράφος χρωμολιθογραφία χρωμολιθογραφικός χρωμόσφαιρα χρωμοτυπία χρωμοτυπογραφία χρωμοφόρος χρωμοφωτογραφία χρωμοφωτοτυπία

Μεταφράσεις

    χρώμα

αγγλικά : colour  (en) (Ηνωμένο Βασίλειο), color  (en) (ΗΠΑ) γαλλικά : couleur  (fr) , teint  (fr) γερμανικά : Farbe  (de) εβραϊκά : צבע  (de) (tzeva) ισπανικά : color  (es) κουρδικά : reng  (ku)

ρωσικά : цвет  (ru) (cv'et) φινλανδικά : väri  (fi)