αναφιλητό

Από Βικιλεξικό
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ελληνικά (el) [επεξεργασία]

↓ πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική το αναφιλητό τα αναφιλητά
      γενική του αναφιλητού των αναφιλητών
    αιτιατική το αναφιλητό τα αναφιλητά
     κλητική αναφιλητό αναφιλητά
Κατηγορία όπως «βουνό» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία [επεξεργασία]

αναφιλητό < ίσως από την αρχαία ελληνική ἀναφλύω (κοχλάζω) [1]

Προφορά[επεξεργασία]

ΔΦΑ : /a.na.fi.liˈto/
τυπογραφικός συλλαβισμός: α‐να‐φι‐λη‐τό

Ουσιαστικό[επεξεργασία]

αναφιλητό ουδέτερο

  1. το έντονο κλάμα, οι λυγμοί, όταν με το κλάμα τραντάζεται όλο το κορμί
    ※  Ρίχτηκε καταγής στα χόρτα, έκρυψε το πρόσωπο του στα χέρια κι έκλαψε με αναφιλητά που τάραζαν όλο του το κορμί. (Πηνελόπη Δέλτα, Για την πατρίδα)
    ※  Μες στο κρύο μες στ’ αγιάζι, το κορίτσι μου βουλιάζει, το σκεπάζει τ’ αναφιλητό. (τραγούδι "Το Μεθυσμένο Κορίτσι", στίχοι Μάνου Χατζιδάκι)

Μεταφράσεις[επεξεργασία]

Αναφορές[επεξεργασία]