απαιδευσία

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	απαιδευσία	οι	απαιδευσίες
γενική	της	απαιδευσίας	των	απαιδευσιών
αιτιατική	την	απαιδευσία	τις	απαιδευσίες
κλητική		απαιδευσία		απαιδευσίες
Κατηγορία όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

απαιδευσία < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική ἀπαιδευσία

Προφορά

ΔΦΑ : /a.pe.ðefˈsi.a/

τυπογραφικός συλλαβισμός : α‐παι‐δευ‐σί‐α

Ουσιαστικό

απαιδευσία θηλυκό

• η ιδιότητα του απαίδευτου, η έλλειψη καλλιέργειας και μόρφωσης

  ※  Ἀλλ’ ὁ λαὸς τῶν Ρωμαίων τραχὺς καὶ ἀπελέκητος δὲν εἶχεν ἔμφυτον εἰς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τὴν ἀγαθότητα καὶ τὴν φιλοκαλίαν. Ἡ ἀπαιδευσία, οἱ σκληροὶ καὶ ἀδιάκοποι πόλεμοι ἐσκότισαν τὸν νοῦν καὶ ἐπεθηρίωσαν τὴν καρδίαν των. (Γεώργιος Βιζυηνός, Μέσα εις το αμφιθέατρον)

Αντώνυμα

• καλλιέργεια
• μόρφωση

Συνώνυμα

• αμάθεια
• αμορφωσιά

Μεταφράσεις

    απαιδευσία

αγγλικά : αποδίδεται περιφραστικά