επιφώνημα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	επιφώνημα	τα	επιφωνήματα
γενική	του	επιφωνήματος	των	επιφωνημάτων
αιτιατική	το	επιφώνημα	τα	επιφωνήματα
κλητική		επιφώνημα		επιφωνήματα
Κατηγορία όπως «όνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

επιφώνημα < ελληνιστική ἐπιφώνημα < ἐπιφωνέω

Ουσιαστικό

επιφώνημα ουδέτερο

• (γραμματική) άκλιτη λέξη που φανερώνει αβεβαιότητα, αηδία, απορία, άρνηση, ειρωνεία, έπαινο, ευχή, θαυμασμό, κάλεσμα, λύπη, παρακίνηση, περίπαιγμα, πόνο, στενοχώρια, κλπ.

Συγγενικά

• επιφώνηση

Πολυλεκτικοί όροι

• επιφωνηματική έκφραση: κάθε έκφραση που χρησιμοποιείται σαν επιφώνημα, μπορεί να είναι ουσιαστικό, επίθετο, ρήμα, επίρρημα ή και (σύντομη) φράση

Μεταφράσεις

    επιφώνημα

αγγλικά : interjection (en) γαλλικά : exclamation (fr), interjection (fr) ισπανικά : interjección (es), exclamación (es) πολωνικά : wykrzyknik (pl) τσεχικά : citoslovce (cs)

Πηγές

• επιφώνημα - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• επιφώνημα - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες-σύμβολα)