ιδιωφελής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	ιδιωφελής	η	ιδιωφελής	το	ιδιωφελές
γενική	του	ιδιωφελούς*	της	ιδιωφελούς	του	ιδιωφελούς
αιτιατική	τον	ιδιωφελή	την	ιδιωφελή	το	ιδιωφελές
κλητική		ιδιωφελή(ς)		ιδιωφελής		ιδιωφελές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	ιδιωφελείς	οι	ιδιωφελείς	τα	ιδιωφελή
γενική	των	ιδιωφελών	των	ιδιωφελών	των	ιδιωφελών
αιτιατική	τους	ιδιωφελείς	τις	ιδιωφελείς	τα	ιδιωφελή
κλητική		ιδιωφελείς		ιδιωφελείς		ιδιωφελή
* Και προφορικός τύπος σε -ή στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ιδιωφελής < (διαχρονικό δάνειο) ελληνιστική κοινή ἰδιωφελής < ἰδι(o) + -ωφελής < ὀφελής

Επίθετο

ιδιωφελής

1. που είναι ωφέλιμος μόνο για τον εαυτό του, που αποφέρει ατομική ωφέλεια
2. συμφεροντολόγος

Αντώνυμα

• κοινωφελής

Συγγενικά

• ιδιωφέλεια

Μεταφράσεις

    ιδιωφελής