λευίτης

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	λευίτης	οι	λευίτες
γενική	του	λευίτη	των	λευιτών
αιτιατική	τον	λευίτη	τους	λευίτες
κλητική		λευίτη		λευίτες
Κατηγορία όπως «ναύτης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λευίτης < ελληνιστική κοινή Λευΐτης < Λευΐ + -ίτης

Ουσιαστικό

λευίτης αρσενικό

1. Ιουδαίος κληρικός, Ιουδαίος ιερέας
2. αξιοσέβαστος ηλικιωμένος ιερέας

Μεταφράσεις

    λευίτης

εβραϊκά : לוי (he)