μίμησις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	μῑμησι- μῑμησε-
ονομαστική	ἡ	μίμησῐς	αἱ	μιμήσεις
γενική	τῆς	μιμήσεως	τῶν	μιμήσεων
δοτική	τῇ	μιμήσει	ταῖς	μιμήσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	μίμησῐν	τὰς	μιμήσεις
κλητική ὦ!		μίμησῐ		μιμήσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		μιμήσει
γεν-δοτ	τοῖν		μιμησέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

μίμησις < μιμέομαι, μιμη- + -σις < μῖμος

Ουσιαστικό

μίμησις, -εως θηλυκό

1. απομίμηση, αντιγραφή
2. αναπαράσταση στην τέχνη, εξεικόνιση

Σύνθετα

• ἀντιμίμησις
• ἀπομίμησις
• ἐκμίμησις

Πηγές

• μίμησις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.