ὀξύϊνος

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ὀξύϊνος	ἡ	ὀξυΐνη	τὸ	ὀξύϊνον
γενική	τοῦ	ὀξυΐνου	τῆς	ὀξυΐνης	τοῦ	ὀξυΐνου
δοτική	τῷ	ὀξυΐνῳ	τῇ	ὀξυΐνῃ	τῷ	ὀξυΐνῳ
αιτιατική	τὸν	ὀξύϊνον	τὴν	ὀξυΐνην	τὸ	ὀξύϊνον
κλητική ὦ!		ὀξύϊνε		ὀξυΐνη		ὀξύϊνον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	ὀξύϊνοι	αἱ	ὀξύϊναι	τὰ	ὀξύϊνᾰ
γενική	τῶν	ὀξυΐνων	τῶν	ὀξυΐνων	τῶν	ὀξυΐνων
δοτική	τοῖς	ὀξυΐνοις	ταῖς	ὀξυΐναις	τοῖς	ὀξυΐνοις
αιτιατική	τοὺς	ὀξυΐνους	τὰς	ὀξυΐνᾱς	τὰ	ὀξύϊνᾰ
κλητική ὦ!		ὀξύϊνοι		ὀξύϊναι		ὀξύϊνᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ὀξυΐνω	τὼ	ὀξυΐνᾱ	τὼ	ὀξυΐνω
γεν-δοτ	τοῖν	ὀξυΐνοιν	τοῖν	ὀξυΐναιν	τοῖν	ὀξυΐνοιν
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'μέγιστος' όπως «μέγιστος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ὀξύϊνος < ὀξύα

Επίθετο

ὀξύϊνος, -η, -ον

• (σπάνιο) που είναι κατασκευασμένος από οξυά

Άλλες μορφές

• ὀξέινος (μεταγενέστερη)

Πηγές

• ὀξύϊνος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.