πατούχα

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	η	πατούχα	οι	πατούχες
γενική	της	πατούχας		—
αιτιατική	την	πατούχα	τις	πατούχες
κλητική		πατούχα		πατούχες
Η γενική πληθυντικού σε -ών δε συνηθίζεται.
Κατηγορία όπως «πείνα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

πατούχα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική πατούχα

Προφορά

ΔΦΑ : /paˈtu.xa/

τυπογραφικός συλλαβισμός : πα‐τού‐χα

Ουσιαστικό

πατούχα θηλυκό (ιδιωματικό)

• άλλη μορφή του πατούσα

  άλλες μορφές: πατούνα (στα κρητικά: πατίχα)

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη πάτος

Πηγές

• πατούσα (κ. διαλεκτ. πατούνα, πατούχα) - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2002). Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας (Βʹ έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.  (Αʹ έκδοση: 1998)
• s.v. πατούσα - Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα, εκδ. Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.

---

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Αυτή η σελίδα μπήκε στον κατάλογο των σελίδων που χρειάζονται επιμέλεια και έλεγχο Παρακαλούμε συμπληρώστε, τεκμηριώστε το λήμμα και βγάλτε αυτή την ετικέτα εάν θεωρείτε ότι το λήμμα ανταποκρίνεται στα κριτήρια του Βικιλεξικού. Σελίδες που δεν ανταποκρίνονται στα κριτήρια συμπερίληψης του Βικιλεξικού μπορούν να διαγραφτούν. Συγκεκριμένα: τονισμού.

Ετυμολογία

πατούχα < πάτ(ος) + -οῦχα (< ἔχω)

Ουσιαστικό

πατούχα θηλυκό

• άλλη μορφή του πατούσα

Πηγές

• σελ.259, Τόμος 15 πατούσα (& πατούχα) - ⌘ Εμμανουήλ Κριαράς. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.