Μετάβαση στο περιεχόμενο

σοφιστής

Από Βικιλεξικό

Νέα ελληνικά (el)

[επεξεργασία]
 πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
ονομαστική ο σοφιστής οι σοφιστές
      γενική του σοφιστή των σοφιστών
    αιτιατική τον σοφιστή τους σοφιστές
     κλητική σοφιστή σοφιστές
Κατηγορία όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
σοφιστής < (διαχρονικό δάνειο) αρχαία ελληνική σοφιστής[1][2].

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /so.fiˈstis/
τυπογραφικός συλλαβισμός: σοφιστής

Ουσιαστικό

[επεξεργασία]

σοφιστής αρσενικό

  1. (ιστορία) ακόλουθος της σοφιστικής προσωκρατικής φιλοσοφίας
  2. αττικός ρήτορας, δικηγόρος (συνήγορος), δάσκαλος ρητορικής που δίδασκε επ' αμοιβή

Συγγενικά

[επεξεργασία]

Σύνθετα

[επεξεργασία]

Μεταφράσεις

[επεξεργασία]

Αναφορές

[επεξεργασία]
  1. σοφιστής - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
  2. σοφιστής - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)



Αρχαία ελληνικά (grc)

[επεξεργασία]
 πτώσεις       ενικός         πληθυντικός  
σοφῐσᾱ-
ονομαστική σοφιστής οἱ σοφισταί
      γενική τοῦ σοφιστοῦ τῶν σοφιστῶν
      δοτική τῷ σοφιστ τοῖς σοφισταῖς
    αιτιατική τὸν σοφιστήν τοὺς σοφιστᾱ́ς
     κλητική ! σοφιστᾰ́ σοφισταί
  δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ τὼ  σοφιστᾱ́
γεν-δοτ τοῖν  σοφισταῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ποιητής' όπως «ποιητής» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
σοφιστής < αόριστο θέμα σοφισ- του σοφίζομαι + -τής.

Προφορά

[επεξεργασία]
ΔΦΑ : /so.pʰi.stɛ̌ːs/ (5ος π.Χ. αιώνας Αττική)
τυπογραφικός συλλαβισμός: σοφῐστής

Ουσιαστικό

[επεξεργασία]

σοφιστής, -οῦ αρσενικό

  1. γνώστης μιας τέχνης, επιδέξιος σε μια τέχνη
  2. (φιλοσοφία) αττικός ρήτορας, δικηγόρος (συνήγορος), δάσκαλος ρητορικής επ' αμοιβή
  3. (κακόσημο) αυτός που εξαπατά με λόγια
      4ος πκε αιώνας Ἀριστοτέλης, Ῥητορική, Γ, 2.7
    τῶν δ᾽ ὀνομάτων τῷ μὲν σοφιστῇ ὁμωνυμίαι χρήσιμοι (παρὰ ταύτας γὰρ κακουργεῖ), τῷ ποιητῇ δὲ συνωνυμίαι
    Από τα ονόματα τώρα, στον σοφιστή χρήσιμα είναι τα ομώνυμα (αφού με αυτωνών τη βοήθεια πετυχαίνει να κάνει τους απατηλούς συλλογισμούς του), ενώ στον ποιητή τα συνώνυμα.
    Μετάφραση (2002, 2004): Δημήτριος Λυπουρλής, Θεσσαλονίκη:Ζήτρος @greeklanguage.gr

Συγγενικά

[επεξεργασία]